تبلیغات
قالب وبلاگ
.

.
نویسندگان
مطالب مفید
سایتهای مفید
پیوندهای روزانه

سرازیری

در اینجا روی 5 متد بحث می كنیم. از میان اینها، آرام پریدن كم خطرترین است، وحشیانه پریدن از روی مانع، برای موانع بزرگ از همه بهتر است.

 

 

1)آرام پریدن

این روش مخصوص موانع كوچك تر است. اطمینان حاصل كنید كه سرعت كافی را دارید و زمین نمی خورید. زمانی كه به مانع می رسید، وزن را از دستان خود بردارید، هر چیزی را به پای خود منقل كنید. ترمز جلو را رها كنید.

زمانی كه چرخ جلو به لبه رسید، ترمز عقب را هم رها كنید بازوهای خود را باز كنید تا بدنتان را به سمت موافق نگه دارید در حالی كه دوچرخه زیر شما می چرخد.

ترمز عقب را رها كنید قبل از آنكه چرخ جلو به زمین برسد. زمانی كه لاستیك عقب، از مانع عبور كرد بگذارید دوچرخه به حالت قبلی بچرخد.

نكته مهم در اینجا آن است كه هم وزن را از فرمان جدا كنید و ترمز را رها كنید و زمانی كه دوچرخه در حال چرخیدن است بدن را نسبت به نقطه ثقل در حالت موافق قرار دهید. وقتی تعادل خود را به دست آوردید ترمز بگیرید.

2)پریدن خرگوشی با سرعت بالا

در اینجا شما، به یكباره دوچرخه را بالا می كشید برای پریدن خرگوشی از روی مانع، شما به سرعت واقعی نیاز دارید بلافاصله قبل از پرش هر دو ترمز را رها كنید. وزن خود را روی پایتان بیندازید. زمانی كه چرخ جلو به لبه مانع می رسد. پدالها را محكم بالا بکشید. وقتی جلوی دوچرخه بلند شد، فرمان را بالا بكشید.

اگر مانع بزرگ است، پاهایتان را تقویت كنید و آماده شوید كه برخورد را تحمل كنید. هرگز پاهای خود را بطور مستقیم قفل نكنید. دوچرخه كه می پرد، تعادل خود را با بالا و پایین بردن فرمان حفظ كنید.

هدف آن است كه لاستیك عقب چند صدم ثانیه زودتر از لاستیك جلو به زمین برسد، طوری كه تمام وزنتان روی پایتان باشد. برای موانع متوسط، زمانی موفق خواهید بود كه لاستیك عقب زمانی به زمین برسد كه لاستیك جلو هنوز چند سانتیمتری  از زمین فاصله دارد.


عکس از محمد نوری – سرخه حصار – مرداد 84

3)پرش با سرعت متوسط

ساده ترین راه برای عبور از روی مانع، پرش سریع است برای این كار نیازی به حركت خشن یا فشردن دوچرخه نیست شما فقط اطمینان حاصل می كنید كه چرخ جلو مستقیماً به فضا وارد می شود و شما وزنتان را با نگه داشتن فرمان، به عقب منتقل می كنید.

زمانی كه به لبه می رسید، پاهای خود را روی پدالها نگه دارید. تمام وزن خود را روی دستان خود بیندازید.

چرخ جلوی خود را نگاه كنید كه وارد فضا می شود. با دستانتان فرمان را كمی به جلو و كمی به بالا می گیرید.

دوچرخه باید به مسیر مستقیمش ادامه دهد تا چرخ عقب از مانع عبور كند هرقدر سرعتشان كمتر باشد، باید تسلطتان روی فرمان بیشتر باشد. زمانی كه حركت را انجام دادید، دوچرخه باید به سطح زمین برسد.

اگر فشار عضلانی زیادی وارد می كنید یا اگر در زمان فرود، كنترل مناسبی ندارید، پس پرواز خوبی نداشته اید.

4)سرعت از متوسط تا كم

این روش می توان به یك تكنیك خاصی برای عبور عمودی از روی یك مانع بكار برد. در این روش شما دوچرخه را از روی مانع پرتاب می كنید. این تكنیك در سرعت های متوسط تا آرام بكار می رود.

زمانی كه به لبه مانع می رسید بایستید و بدن خود را به سمت جلو خم كنید. وزن شما بین دست و پا تقسیم می شود. پاهای شما باید نقطه اتكای شما باشد. شانه شما باید به سمت عقب حركت كند.

این كار دوچرخه را به سرعت به جلو پرتاب می كند.

این تكنیك، چرخ عقب را در حالی كه دوچرخه حالتی افقی دارد از روی مانع
می پراند.

در زمان فرود، وزن شما در عقب متمركز است. چرخ جلو، كاملا تخلیه بار می شود. این روش بسیار ساده است.

 

5)پرش با سرعت كم

این روش زمانی انجام می شود كه فضایی برای پرواز وجود ندارد. اگر نتوانید برای پرش خرگوشی سرعت بگیرید. یا اینكه مجبور با سرعت پایین فرود بیایید، این روش مناسب است.

به محض آنكه چرخ جلو به لبه مانع می رسد، وزن خود را روی چرخ عقب بیندازید و فرمان را بالا بكشید.

دوچرخه را در حالت افقی نگه دارید یا حتی كمی به سمت آسمان. پدال زدنتان را زمان بندی كنید تا سرعتتان تنظیم شود.

اگر چرخ جلو قبل از چرخ عقب به زمین بخورد شما موفق نبوده اید. در یك مانع بزرگ، این كار باعث می شود آسیب ببینید. اول از موانع كوچك بپرید تا مطمئن شوید از پس آن بر می آیید.

با سرعت كم ممكن است ابتدا مجبور باشید ابتدا چرخ جلو را به پایین فشار دهید.

برای موانع بزرگتر، طوری فرو بیایید كه چرخ عقب اول به زمین بخورد. چرخ عقب باید 6 تا 8 اینچ نزدیكتر از چرخ جلو به زمین باشد.

به این ترتیب كمك فنر عقب شما می تواند قبل از اینكه پای شما نیاز به عكس العمل داشته باشد، كمی از فشار را كاهش دهد. اگر چرخ عقب اول به زمین بخورد می توانید به موقع عكس العمل نشان دهید.

رایج ترین خطا در این روش این است كه حركت شما بیش از حد زود انجام می شود.

اگر خیلی زود به پدال فشار وارد كنید، قبل از آنكه چرخ عقبتان از مانع عبور كند. تعادل را از دست می دهید می افتید.

                         

 

موانع در سربالایی

  در مسیرهای سربالای به هنگام گذر از یک تخته سنگ که به صورت یک پله در مسیر قرار گرفته یا جوی آب و شیارهای دیگر ، لازم است به جهت عدم گیر کردن پدال با لبه موانع پدالها را در وضعیت موازی با یکدیگر قرار دهید و یا پدالی که در سمت پایین قرار گرفته بالا بیاورید تا با موانع درگیر نشود ، هدف این است كه لاستیك جلو فقط كمی بالاكشیده شود تا نوك مانع را لمس كند.

  زمانی كه لاستیك جلو به نوك مانع یا پله می رسد، وزن به جلو منتقل می شود و به طور دلخواه كمی بدن به سمت جلو كشیده می شود. برای طی مسیر روی اینگونه موانع، بدن باید روی محور دوچرخه متمركز شود. دوچرخه سوار، فرمان را فشار می دهد و وزن خود را روی نوك مانع می اندازد، پس بار از روی چرخ عقب برداشته می شود.هدف، برداشتن بار از لاستیك عقب در زمانی است كه به مانع می رسد.شما می خواهید وزنتان، روی مانع بیفتد پس نباید روی چرخ عقب بنشینید. اگر به زین بچسبید، حتی می توانید خود را با پاهایتان كمی بالا بكشید تا محور بالا كشیده شود و چرخ عقب راحت تر از روی مانع عبور كند بهتر است. با دنده، شما به سرعت كافی نیاز دارید تاشما را از روی مانع عبور دهد. برای عبور از چند مانع، با سرعت بالا حركت كنید. اگر احساس می کنید که مانع یا پله به حدی بلند است که به دندانه های طبق قامه گیر می کند ، سعی نکنید از آن به صورت سواره عبور کنید چرا که به طبق قامه و رکابها آسیب می زنید . 

كار را ناقص انجام ندهید: توجه داشته باشید كه وقتی بدن هنوز عقب است، مركز ثقل روی چرخ عقب است. وقتی چرخ جلو بالا می پرد ، منجر به از دست دادن كنترل می شود و  وزن نمی تواند به چرخ جلو منقل شود، چون بازوها به این دلیل كه نقطه ثقل، پشت محور است، آویزان هستند.

وقتی چرخ عقب از مانع رد شد به ركاب زدن ادامه دهید. زمانی كه چرخ عقب رد شد، بگذارید دوچرخه زیر شما بچرخد. در گذر از موانع و پله ها در سربالایها اگر از  کفش و پنجه قفل شو استفاده می کنید ، حتما قفل آنرا آزاد کنید تا در صورتی که نتوانستید با موفقیت از روی موانع بالا بروید بتوانید سریع پا خود را بر روی زمین قرار دهید . چرا که در صورت قفل بودن تا بخواهید قفل را آزاد کنید به یک طرف افتاده و زمین می خورید .  عدم توجه به این نکته می تواند باعث زمین خوردن شما شود و در مسیرهای باریک و لبه پرتگاهها باعث سقوط شما به پایین شود .


عکس از محمد رضا نوری – سرخه حصار – فروردین 83

 

درباره موانع بزرگ در سربالایها :در مورد موانع  بزرگ هدف این است كه در زمان رسیدن هر یك از چرخها به مانع، كل وزن از روی آن چرخ  برداشته شود. در غیر اینصورت، ناگهان متوقف می شوید، یا به لاستیک و خودتان آسیب می رسانید. چاره كار، یك زمانبندی دقیق است: وزن به عقب، پس به جلو، در حالیكه بازوها به فرمان حركت فشار كشش می دهند. وقتی به مانع  می رسید، بالا بپرید و وزن را به عقب بدهید سپس چرخ جلو را از  مانع عبور دهید. سپس، به چرخ جلو فشار دهید، بدن به سمت بالا و جلو در آخر، شانه هایتان را به پایین بدهید تا مركز ثقل را متمركز كنید و چرخ عقب را به بالا اهرم كنید.

5)  ترمز گرفتن ( Braking )

جنس و مدل ترمز در بالا بردن اعتماد به نفس و کنترل و ترمز گیری دوچرخه در سرعتهای بالا و به خصوص در سرپایینی ها مهم است . حرکت در سرازیریها نیاز به تکنیک بسیار مهم ترمز گیری دارد. ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن دوچرخه موثر است ، البته در عین حالیکه ترمز جلو به تنهای و بدون تکنیک می تواند بسیار خطرناک باشد . در سرازیریهای علاوه بر رعایت فرم صحیح قرار گیری بدن بر روی دوچرخه که بهتر است بدن کمی عقبتر  از زین قرار گرفته و نقطه ثقل بر روی چرخ عقب باشد ، با استفاده از ترمز عقب از سرعت کاسته و بلافاصله از ترمز جلو برای تکمیل کار استفاده کنید .

عکس از مهران صدقی – دریاچه تار – مرداد 84

 

معمولا در سراشیبیها افراد کمک جلو دوچرخشان را نرمتر می کنند که همین امر در یک ترمز گیری شدید جلو سبب می شود تا بازی زیاد کمک فنر و جمع شدن آن سبب واژگون شدن فرد بشود .

                           

 باید از ترمز گیری زیاد بپرهیزید و در مواقع ضروری از ترمزها استفاده کنید تا سبب گرم شدن لنت و لقمه و طوقه و دیسک نشوید . گرم شدن سیستم ترمز باعث استهلاک بیشتر و کارایی کمتر آن می گردد.

در ترمز گیری بهتر است از دو انگشت استفاده کنید . با انگشت اشاره و شست و انگشت کوچک فرمان و گریپ را بگیرید و دو انگشت میانی را روی کتی ترمز قرار دهید و هر از چند گاهی می توانید از انگشت اشاره نیز استفاده کنید . با این حرکت انگشتان شما کمتر در حرکت در سرازیریها و ترمز گیری متوالی خسته می شوند .

 


عکس از محمد علی معمارصادقی – کلاردشت – مهر 84

 

    در سرازیریهای ناهموار و سنگلاخ هنگامی که بر روی پدالها بلند می شوید و می ایستید دقت کنید تا هنگام ترمز گیری وزن شما بر روی فرمان قرار نداشته باشد ، چرا که در  وضیعت ایستاده شرایط واژگونی بسیار مهیاست .

عکس از محمد علی معمارصادقی – مازی چال– مهر 84

 

هنگام ترمز گیری در مسیرهای شنی و سنگ ریزه ای و خیس بسیار با احتیاط ترمز بگیرید و مراقب چرخش ، چرخ عقب دوچرخه باشید .

 هنگام حرکت در مسیرهای با بستر نرم مانند برف یا ماسه که فقط حرکت در این مسیرها به صورت سرازیری امکان پذیر می باشد ، از ترمز جلو کمتر استفاده کنید ، چرا که در صورت نیاز به ترمز گیری اگر ابتدا از ترمز جلو استفاده کنید به علت اینکه وزن بدن در ابتدا به سمت جلو چرخ و فرمان وارد می شود در نتیجه چرخ جلو در این بسترها فرو می رود و با گیر کردن چرخ جلو منجر به واژگونی فرد می شود . البته زمین خوردن در این بسترها آسیبی به دنبال ندارد .

 

               

زمین خوردن (Crashing )

 

 زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان غیر قابل پیش بینی است و چه بسا دوچرخه سواران ماهر در یک مسیر بسیار ابتدای و با کمی بی توجهی به زمین می خورند .


عکس از مجید یاسینی – کویر دیر گچین – دی 84

 

در درجه اول خود را بر ضد کزاز ایمن نماید و با مراجعه به مراکز درمانی خاص و تزریق می توانید در یک دوره 6 ماهه یا یک ساله بدن خود را از این ویروس خطرناک ایمن کنید . در صورتیکی زمین خورید با استفاده از روشهای ذکر شده در قسمت کمکهای اولیه بلافاصله  اقدامات ضروری را به کار بگیرید .

  داشتن کلاه ایمنی و ضربه گیرهای مانند شولدرها می تواند در کم کردن آسیبهای وارده بسیار موثر باشد .

 معمولا بیشتر زمین خوردن دوچرخه سواران به علت سرعت بالا و عدم کنترل و عموما در مسیرهای سرازیری رخ می دهد . عمق میدان دید در حرکت در یک مسیر سرازیری می تواند کمک بسیار خوبی در بررسی بهتر موانع پیش رو باشد که نیاز به ترمز کردن دارد و یا با یک پرش سریع می توان از آن مانع به سلامت عبور کنید .

  در سر پیچها از سرعت خود بکاهید به خصوص اگر در مسیرهای آسفالته حرکت می کنید مراقب باشید تا در سر پیچ با کشیده شدن به حاشیه خاکی کنار جاده ، نتوانید به علت سرعت زیاد و پیچ تند به مسیر آسفالت برگردید ، در نتیجه کنترل خود را از دست می دهد و خاک و سنگ ریزه مسیر سبب زمین خوردن شما می شود .

  هرگاه که احساس کنید به زمین می خورید آن لحظه ایست که به زمین خواهید خورید بنابراین با اعتماد به نفس سعی کنید از مهلکه بگریزید .

  هنگامی که احساس می کنید که دیگر کنترل دوچرخه را از دست داده اید و سرانجام به زمین می خورید ، دوچرخه را رها کنید و با فشردن ترمزها و محکم گرفتن دوچرخه توقع فرشته نجات را از دوچرخه نداشته باشد .

  در زمین خوردن ابتدا با کف دست و سپس با آرنج و کتفها سعی در مهار ضربه و شوک وارده برآید و سعی کنید به جای کشیده شدن بر روی زمین که می تواند باعث خراش و زخمی شدن شما شود با حرکت نیمه چرخشی ، تمامی بدن بتواند به نحوی ضربه ها را خنثی کند .

    

 

 از دیگر زمین خوردن های رایج در استفاده از کفش و پنجه قفل شو برای افراد تازه کار است . که با توجه به عادتشان هنگام احتیاط بلافاصله پای خود را روی زمین می گذارند با عدم عادت به نحوه خارج آزاد کردن قفل باعث زمین خوردن می شوند . از طرفی برای افراد ماهر در گذر از موانع سربالای با از دست دادن تعادل و فرصت کم برای آزاد کردن قفل پنجه به زمین می خورند و اگر در کنار پرتگاه یا رودخانه باشند به داخل آن سقوط می کنند .

بسیاری از زمین خوردنها با گرفتن یکباره ترمز جلو و واژگون شدن فرد به جلو رخ می دهد .

 

تمرین تعادلی:

برای اینکه بتوانید در مسیرهای باریک و مالرو  و بدون جاده به راحتی حرکت کنید باید بتوانید تعادل خود را حفظ کنید .

عکس از فیروزان فولادوند – منطقه چهل چشمه بلده – شهریور 83

 

منظور از تعادل این است که در یک محدوده باریک و کمترین سرعت بتوانید بدون اینکه پای خود را به زمین بگذارید در آن مسیر حرکت کنید . برای تمرین می توانید با چند نفر از دوستان در یک محوطه کوچک یک مسابقه بگذارید  که برنده فردی است که آخر به انتهای محوطه برسد و با این شرط که نباید در هیچ کجا مسیر پایش را به زمین بگذارد . با این تمرین هنگام قرار گیری در مسیرهای باریک که یک طرف رودخانه و طرف دیگر کوه است به راحتی می توانید حرکت کنید . سعی کنید اگر می خواهید در سفر کوله پشتی بزرگ همراه ببرید قبلا با وجود کوله پشتی تمرین تعادلی داشته باشید .

عکس از محمد علی معمارصادقی – منطقه چهل چشمه بلده – تیر 84

 

در مسیرهای باریک و مالرو که امکان سقوط به رودخانه یا دره وجود دارد ، تمایل بدن را به سمت کوه داشته باشید و اگر احساس می کنید در طول مسیر ممکن است نیاز باشد پای خود را به زمین بگذارید حتما پا را از پنجه و فیکس آزاد کرده تا در صورت لزوم به سرعت پای شما به زمین برسد . هرگز در مسیرهای خطرناک به خود مغرور نشوید و جوانب احتیاط را مد نظر داشته باشید . 

عکس از محمد علی معمارصادقی – آهار – اردیبهشت 84

  

 **********************************************

برگرفته از :


اولین کتاب جامع دوچرخه کوهستان در ایران

.: گروه دوچرخه کوهستان توسن :.

لوگو گروه توسن

>
آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
موضوعات